8.10.2016







 The Cool Hunter illustration by Minjae Lee #art:


 Berbat bir dünyada yaşarken nasıl ve ne şekilde iç huzurumu yakalayabileceğim diye düşünmekten bir hal oldum. Tam, oldu bu sefer derken, iç huzuru bırak, dünyada huzur kalmıyor, cehenneme dönüyor her şey. 15 temmuzdan sonra bir haftayı neredeyse uyumadan geçirdik de, sonrasına da uyumak denilecek gibi değil. Tanklardan edilen ateşi, ölen insanları, beynimin bana oynadığı yeni görüntülerle kaç defa gördüm, kaç defa darbe oldu bilmiyorum. Bildiri kaç kere okundu onu da bilmiyorum. Bombaları falan söylememe gerek yok. İki gün önce yavrumu kaybedip, başına kötü bir şey gelmesini gördüm. Allah'ım durmuyor. Zaten ne kadar erken yatarsam yatayım uyuyamıyorum, sızdıktan sonrada uğraş dur. Bombadan çok biyolojik silah kullanılırsa ya da bundan sonra öyle bir şey yapılmaya kalkılırsa diye korkmuştum, ciddi ciddi haberlerde yapılacakları arasında olan bir şey (nasıl bu kadar normalleştirile biliniyor?)  olarak görünce komplo teorisinden öteye gidilmiş olunması tüylerimi diken diken etti.  Nasıl unutulur, nasıl yaşanır? Eskiden, bu silahlar için alınabilecek bir önlem yok mu, dur diyen yok mu diye araştırıp okurken şimdi başına gelebilecekler içinde olması, şaka gibi. Zaten daha fazla ciddiye alacak olsam kahrımdan ölmem gerek.

 Son tahlillerim çok güzel çıkmış olmasına rağmen bir haftadır ağrıdan ölüyorum. Safra kesemde ki taşlardan kaynaklanıyor, bunun için neredeyse yemek yememeyi tercih ediyorum. Azalıyor tabi. Ara ara ızdırap veriyor. Zaten her şey ters gidiyorken, extra terslikler çıkıyor ortaya. Balkonu yıkarken alt komşunun borusunun çatlayıp, bütün suyun mutfağına dolması, mutfak lavabomun altından su gelmesi, laptop şarj aletinin (kullanalı bir hafta ancak olmuştu) bozulması..Buzdolabı tamir olalı bir ay olmadı daha. Pehh.. Stres kaynaklı olduğunu düşündüğüm her yerden çarpılmada level atlayıp, elektrikli aletlerin bozulmasına yol açtığım konusunda alay edilip duruluyorum. İsmini de, elektronik nazar koyduk. :D

 Hamileyken ve öncesinde, ne kadar naifsem, olanların birleşiminin sonucunda, daha bugün çocuğum sevgimi sorguluyordu. Halbuki gözünden bir damla yaş bile getirmeyecektim. Tabi altı ay boyunca durmadan ağlayan bir bebek olunca anlamını yitirdi. O zamanlar kendimi ne kadar yetersiz, bedbaht hissetmiştim.

 Bugün daha güzel, sakin bir gün geçirdim. Kendimi, sinirlenmeye başladığımda yemek yemeyi akıl edince ve gliforumu düzenli kulanınca, yığılan işlerimin ufak bir kısmı da olsa toparladım. Yemeğimi yaptım. Stressiz (az stresli) beraber kitap okuyup, oyun oynadık.İki makine çamaşır yıka,as, topla. Mis. Yarın daha iyisi olur umarım. En çok da, biyolojik ya da kimyasal silah kullanılmazsa mesela, her şey yavaş yavaş çok daha iyi bir Türkiye'ye dönerse hele tadından yenmez. İşte buna umudum kalmadı galiba. Çünkü, sanki artık dünyanın suyu ısındı. Bir tek ben mi böyle hissediyorum?

Pascal Campion:
 Aw little Mina or *GASP* ;) Her daughter! I will let you all draw your own conclusions for the father:

  Zaten küçültmüştük hayallerimizi, Hatta o kadar ufalmıştık ki, bir çocuğun bedeninde onun hayallerini yeşertmesine izlemekti en büyük hayalimiz. Onun için heyecanlanacaktık. Kendimizden ödün vermemek tartışma konumuzdu artık. Şuncacık hayali bile gerçekleştirememekten korkuyorsak, dünyanın modernize olmasının sebebi, bunca insancıl fikirlerin amacı neydi, uygulamadıktan sonra? Biz modern insanlar, ölen masum insanların derdine derman olmak için konuştuk,yazdık,çizdik, cesur olanlar yanlarındaydı. Ama hiç onlar olmamıştık. Adaletin, onlar olmamız gerektiği gerçeği çarpacak mı yüzümüze? Ve galiba, herkes aynı durumda olunca, kimse kimseye de acımaycak...

2 yorum:

  1. Çocuklarla İstanbul dışında olmak en büyük şansımız olmuş o gece sanırım.

    Diğer şeyleri düşünmemek için elimden geleni yapıyorum,korkunun ecele faydası yok. Dünyaya baktıkça kıyamet yaklaştı galiba diye düşünmekteyim artık :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten şanslıymışsınız. Korkunun ecele bir faydası yok, ilk efa beni tatin etmiyor. Muhtemelen küçük bir çocuğum olduğu için. Büyük olsa da farketmez evlat nihayetde ama ne bileyim. Sindiremiyorum yahu, asıl neden bu...

      Sil

Mini Bir Merhaba Postu ve Dizi Tavsiyesi

 Merhaba! Artık sızlanmak istemediğimden yazamasam da, hala istediğim gibi yerleşebilmiş değilim. Sürünme durumu mevcut. Yakında to...