11.18.2016

Çocuğum, Ben vsvs.



 As divertidas ilustrações de Chow Hon Lam:

 Bugün kötü geçti ama umarım az biraz da olsa tatlıya bağlanmıştır. :(

 Yine, her saat hatta dakikalar içerisinde yaşadığımız gibi, bininci defa yapma çocuğum dedim.  Zarar vermemesi lazım ama illa verecek. Verdi. Çok sinirlendim. Bağırdım. Hatta aldım kucağıma odasına götürdüm burada oyna dedim. Ya da oturma odasında oyna ama odanın birinde oyna.  Tabi durmadı, yanıma geldi bir kaç dakika sonra. Kızmadım ama söylediklerini dinleyip, odada oynamasını rica emir arası birşeyle dile getirdim. Gitmedi gitti vsvs. Öyle böyle geçti. Ama benim tüm moralim dibe düştü. Nasıl bir yorgunluk hisediyorum, kolumu kaldıracak halim yok. Sırtıma ağrılar giriyor falan. Psikolojik. Hoop akşama eve beklediğimiz baba kaçak. İş, şehir dışı... Gel dedim markete gidelim. Topladım abur cubur ne varsa. Koydum tabaklara. Kahvaltı yapmamıştı ama öğlen yemeğini ilk defa sağlam yedi. Açtım yarım kalan animasyonlarımızdan birini. Kucak kucağa izleyeceğiz. Benim gözler doldu. Yanaştım kulağının dibine, Çok özür dilerim dedim. Aslında sana kızmak istemedim diye devam edeceğim ama sesimden belli ağladığım. Önce dudakları titredi, sonra başladı ağlamaya. Sus, sus söyleme anne dedi ya. Çocuğumun içine otutturmumuş kocaman bir öküz. Karşılıklı ağladık bir süre. Sildik gözyaşlarımızı. Filmimizi izledik, gerçekten kucağımda oturarak.  Yatarken de bol zıplamalı ve gıdıklamalı dolayısıyla kahkahalı, kıkırdamalı geçti ama benim oluşturduğum ağırlıklar geçmişmidir?

 Çocuğum olmadan önce, ya da hamileyken Çocuğumun gözünen bir damla yaş gelmeyecek derdim. Kimse getirmeyecek. Altı ay durmaksızın ağladı. Ağlıyor diye kahroldum, şimdi ben ağlatmaktan daha kötüsünü yapıyorum. Her zerremle yapmamayı istiyorum, mantığım, bilincim, kalbim, herşeyimle... Ama bambaşka şeyleri düşünürken istediğim sabrı,ritmi,heyecanı yakalayamıyorum. Daha net kararlar almak gerekiyor ve daha bir sürü şey...

 Şimdi, diğer gün için kendimi rahatlatma egzersizleri yapıyorum. Bu ara zayıflamayı yeniden gündeme getirince, elbiseler, defileler gasp ediyor her yanımı. Bugün arada bir abur,cubur ve interneti dibine kadar kullanmak iyidir günü nasıl olsa.  Modanında canını çıkarayım.Gerçi bu elbise 2015'den ama zayıflarsam, zayıflama hediyesi olarak kendime bundan diktirsem ne güzel olur. Cınım yeni kararımı okudun, ben de buraya yazdım, gözümüz aydın! Şu elbise gözümün önünde salınırken kim beni zayıflamaktan alıkoyabilir ki?



♔Dolce & Gabbana.2015♔:

8 yorum:

  1. Oyyy, elbise de iyiymiş yalnız.
    Hani, "ben çocuğumu ağlatmayacağım" demişsin ya, bence o özellik evliyalara has. Demir- çelik gibi sinirler lazım ki, tek başınayken, yeni bir yerlere alışırken ve şu gündemde olması zor bence. Üstelik kendini affetmeyecek birşey de yapmamışsın ki ayol? Eziyet etme kendine. Ayrıca sulh olunmuş, kıkırdanmış, gülünmüş. Bitmiş o bitmiş, sen elbiseyi düşün.

    Körler, sağırlar birbirini mi ağırlıyor acaba? :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şişşt çaktırma. :P Ay içimde ki ağırlıklar geçmiyor. :(

      Bak, doğunca anladım ki o çocuk ağlayacak. Ama bu nedir yahu? :( Zararın neresinden dönülürse kardır diye diye hep zarar ediyorum. Hadi toplan, hadi, hadi derken gaz maz kalmadı. Aslında olay, kendini duygusal ve dolayısıyla fiziksel anlamda güçlü kıl ki, çocuğunu sağlıklı bir birey olarak yetiştirebil, hem duygusal, hem fiziksel. Ben bir kere daha huzurlarınız da kanıtlıyorum, el-mecbur...

      Elbise güzel ya bu sene ki defilesi de harika. Her parça ayrı güzel. Dur onu da ekleyeyim bloğa. Değişiklik olsun. :)

      Sil
  2. Bu arada şu bulut yastığı yapsana yavruya, yüzünde açan gülücükler sana moral olur, vicdan azabı neyim kalmaz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok iyi olacak ama dikiş makinesi iç dolgusu daha kesilecek parçaları nasıl zor geliyor. :(

      Ama bunun üzerine dediğin gibi haftasonu bitireyim de, sevinsin yavrum. Teşekkür ederim de kubad. İyi hatırlattın. Öperim. :)

      Sil
  3. :) Çocuklar büyüdükçe, fiziksel değil de psikolojik yorgunluk artıyor. İnan ki anlıyorum seni, benimki de ilk 8 ay ciyak ciyaktı, şimdi de tipik akdenizli kadın! :))) Bazen tiye almak iyi geliyor, bu sabah mesela, uyandı, rüyasında mı gördü bilmem, vanilyalı dondurma yiycem diye başladı bağırmaya. Karşısında ben çok sakinim (benim sinirler alınmış halde 3 senedir) ama doz gittikçe artıyor. Açıklıyorum neden yiyemeyeceğini (ateşli, hasta ve dışarısı 2 derece) yok.. Sonra bana bi aydınlanma geldi, başladım mızırdanmaya "dondurmaaağ, ben de dondurma istiyorum!" o bağırıyor ben bağırıyorum dondurma da dondurma :)) Bi an durdu "anne?" dedi, dedim "dondurma istiyorum kimse vermiyor!". Baktı ve "üzülme babamdan isteriz akşam" dedi :)))) Biraz da o uğraşsın bu dondurma mevzuuyla!
    Bu elbiseyi beğenmedim çünkü boyun çok yukarda, bizim türk kadınına büyük memeler sözkonusuysa yakışmıyor.. Bende var bi kırmızı elbise, hoş, istersen yolliim :D Ama kırmızı rujla giyeceksen! Kural bu.

    YanıtlaSil
  4. Bu sabah kalkınca ben de kendime şoyle söyldim; O altı ay boyunca sadece çocuğunun ağlamasıyla ilgilenmedin sen. Psikolojik ve dolayısıyla fiziksel ne darbeler yedin sen. Bırak Allah aşkına!'' Hava da güzel, güneşli burada extra moral oldu. :)

    Gerçekten sekiz ay boyunca ağladığını düşünemiyorum. Umarım iki numara ağlamıyordur. Hala ağlayan bebek denilince yaşlanıyormuşum hissine kapılıyorum. İçimden tüm enerjim sökülüyor. :D

    Valla iyi taktik, küçükken yapmışlığım var, şimdiyse aklımın ucundan bile geçmedi. Agresif tepkiler alma ihtimalim var gibi geliyor. Deneyip yazayım buraya. :D Ama babaya atmak için direkt konuya giriyorum ben. Akşam gelince babana söylersin, banala oynarsın vsvs... :)

    Benim ki fantezi Ceren ya, bu elbiseyi giyecek kadar zayıfladıktan sonra, 30 cm topuk üzerinde durmayı falan öğrenmem gerek. Onları yaptıktan sonra bir göğüs küçüktme operasyou vız gelir zaten. :D Ahaha teşelekkür ederim ama zayıflayınca haber vereyim ben sana. :P :D

    YanıtlaSil
  5. Oyyy cok zordur ya :( ben de kardeşine vurursa kızıyorum eli mahkum bir şey yapmam gerek düye hissediyorum sonra o öküz benim oğlana da oturmus oluyor :( artık herseyi bıraktım da kardeşine zarar vermeme konusunu çözemedim. Allah muhabbetinizi arttırsın ins çocuklarımızda kalıcı olmaz bizi rahatsız eden bu kızmalar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ya valla maşallah dört çocukla herkesin yapamayacağını yapıyorsun. Kardeş olayına da pek çözüm yok sanki. Büyük küçüğe yaptıklarını bir kaç seneye fazlasıyla karşılığını alıyor. Yani uzaktan böyle duruyor. Bana da çok kocaman bir problem olarak geliyor. Ne diyeyim kolay gelsin! :)

      Sil

Mini Bir Merhaba Postu ve Dizi Tavsiyesi

 Merhaba! Artık sızlanmak istemediğimden yazamasam da, hala istediğim gibi yerleşebilmiş değilim. Sürünme durumu mevcut. Yakında to...